Wat we nog niet verteld hebben...

is dat we zaterdag aan het einde van de middag een aanrijding hebben gehad met de camper. Om het thuisfront niet onnodig ongerust te maken hebben we dit niet in het verslag verteld.

Het was de eerste dag van de Dempster Highway. Zoals verteld is dit een gravelweg die we tot Eagle Plains zouden rijden. Zo'n 50km voor Eagle Plains kwam een auto ons tegemoet die in de flauwe bocht steeds meer naar onze "rijbaan" kwam. Herman reed en ging zo ver mogelijk naar rechts maar de weg houd eens op en een aanrijding bleek niet te voorkomen. De auto raakte met een harde knal ons in de totale linker flank van de camper.

We zijn meteen gestopt en de auto in kwestie kwam al snel terug rijden. Aan boord bleek een 24 jarige doof stomme (je verzint het niet) man met zijn vriendin en dochtertje te zitten en uiteraard waren ook zij behoorlijk geschrokken.

Het jonge gezinnetje kwam helemaal uit Inuvik en had er al zo'n 400 km op zitten. Men had in Eagle Plains gegeten en was meteen daarna gaan rijden. De vriendin en dochter waren gaan slapen en juist toen de auto ons passeerde is de bestuurder wat in slaap gesukkeld en op onze weghelft terecht gekomen. We hebben eigenlijk als vangrail voor hen gediend en de gevolgen waren voor hen niet te overzien geweest als we daar niet gereden hadden.

Dan besef je pas waar je bent. Op een verlaten gravel weg in de totale middel of niks, geen telefoon, geen politie dus regel het maar. We hebben ter plekke een schade formulier gemaakt en overal foto's van genomen. De bestuurder heeft een verklaring afgelegd van zijn 'sleepdriving' en meer konden we niet doen. De jonge man wilde met zijn zwaar beschadigde auto nog helemaal naar Whitehorse (800km verder) maar op ons aanraden is hij toch mee terug gegaan naar Eagle Plains voor een controle. We wilde hem in ieder geval daar niet achterlaten of toch door laten rijden met een vrouw en kind aan boord. In Eagle Plains heeft Marc op verzoek van de bestuurder de moeder gebeld om te vertellen wat er gebeurt was om haar gerust te stellen. Later is het gezin toch aan de rit naar Whitehorse begonnen...

Maandag hebben we meteen de verhuurmaatschappij gebeld en op hun verzoek zijn we dinsdag er even langs gereden. Men schrok van de schade en sprak toch over een paar duizend dollar.

Balen natuurlijk maar ja... Materiele schade is te herstellen en we moeten er niet aan denken dat de auto ons frontaal geraakt had of dat we getuige waren geweest van een zwaar eenzijdig ongeval van een jong gezin.

Inmiddels is JanDoets gebeld ivm de zero-risk verzekering wat nogmaals bewijst dat je echt goed verzekerd op reis moet gaan.